Το Xριστόψωμο, Αλ. Παπαδιαμάντης

Μεταξύ των πολλών δημωδών τύπων, τους οποίους θα έχωσι να εκμεταλλευθώσιν οι μέλλοντες διηγηματογράφοι μας, διαπρεπή κατέχει θέσιν η κακή πενθερά, ως και η κακή μητρυιά. Περί μητρυιάς άλλωστε θα αποπειραθώ να

«ΒΟΥΝΟ»

Σε κάθε νυχτοπάλεμα, με της οργής τα πάθη πνιγμένος σ’ άγρια κύματα, τα χέρια μου απλώνω ν’ αδράξω μια αχτίδα σου κι απ’ το πηχτό σκοτάδι να ψαχουλέψω τις σκιές, το φως

Αλέξανδρος Σούτσος

Ο Αλέξανδρος Σούτσος (Κωνσταντινούπολη 1803- Σμύρνη 1863) ήταν φαναριώτης ρομαντικός πεζογράφος, σατιρικός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας της Α’Αθηναϊκής Σχολής. Ήταν αδελφός του συγγραφέα και πολιτικού Παναγιώτη Σούτσου και ξάδελφος του συγγραφέα και

Ο θρήνος του παλληκαριού

Έχουν περάσει 197 χρόνια από την ύπουλη δολοφονία του Πάνου Κολοκοτρώνη στην αγωνιώδη πάλη που έκανε απέναντι στην Τουρκική τυραννία. Ένας ολόκληρος λαός οδηγήθηκε σε αιώνια σκλαβιά και πληρώνουμε ακόμα το τίμημα

Ο Ιός με την κορώνα (κόρωνο ιός)

Στα βάθη της ανατολής, εκεί που καίει ο ήλιος που μυρμηγκιάζουν οι θνητοί, σε κούφιες πολιτείες και η ζωή αγκομαχά στου Γάγγη τα πλοκάμια εκεί που σμίγουν τα πουλιά, όταν βοριάς τα

‘Ο θάνατος του αντάρτη

Αν είσαι καλός πού ’ναι οι οχτροί σου; Ας έβλεπα μια φορά μωρέ έναν καλό άνθρωπο χωρίς οχτρούς. Ας έβλεπα έναν. Μαράζι το ’χω… Η φιλία κρατάει μονάχα μια μέρα. Κάθε μέρα

Αρχηγοί

Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι, κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό· ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ. Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε

Υπηρέτρα

Την εσπέραν της παραμονής των Χριστουγέννων του έτους… η δεκαοκταέτις κόρη, το Ουρανιώ το Διόμικο, μελαχροινή νοστιμούλα, εκλείσθη εις την οικίαν της ενωρίς, διότι ήτο μόνη. Ο πατήρ της, ο ατυχής μπαρμπα-Διόμας,

Χαίρε! Πατρίδα μου Ελλάδα…

Μελετώντας τον παρακάτω πίνακα, διαπιστώνει κανείς την αιώνια πάλη μεταξύ σκότους και φωτός, αλήθειας και ψεύδους, καλού και κακού… Τελικά καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ξεχνάμε πολύ εύκολα και τους πρώτους που δικάζουμε

Το Ψοφίμι

Χρονογράφημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, δημοσιευμένο στην εφημερίδα Νέον Άστυ στις 5 Αυγούστου 1906. Ένα σπαρταριστό στιγμιότυπο της «νεοελληνικής παθολογίας» από την πέννα του μεγάλου συγγραφέα. ― Παρακαλώ, κύριε αστυφύλακα· εδώ απάνω, στο

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. Πληροφορίες

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close